Με το θάρρος της γνώμης...(blog)

२ ενδιαφέροντα ιστολόγια

2011-02-24T14:41:00.005+02:00

Μια νέα ανάρτηση, μετά από πολύ καιρό, για να παραθέσω 2 ενδιαφέροντα ιστολόγια:

http://itsaousa.blogspot.com/

και

http://sinavlies.blogspot.com

Καλή ανάγνωση!

Έτσι επιβραβεύει η Ελλάς...

2009-02-27T01:12:00.010+02:00

Μόλις έλαβα γνώση του γεγονότος και παραθέτω τον σύνδεσμο - Απεργία πείνας για 15η μέρα ο Θεόδωρος Τενέζος - για την άμεση ενημέρωσή σας.
Μόλις βρω λίγο χρόνο, θα γράψω και το σχετικό σχόλιο.

Ιδού και το σχόλιο:

Το όνειρο του νεοέλληνα? Μια θεσούλα στο Δημόσιο, φυσικά. Για ποιό λόγο? Για να έχει μια εύκολη ζωή, φυσικά. Η ιδιωτική πρωτοβουλία? Πάει περίπατο σαν το σκύλο που το κρατάει από το λουρί το αφεντικό του. Όλοι θέλουν να είναι στη θέση του αφεντικού, ξεχνώντας ότι ο σκύλος είναι αυτός που τραβάει μπροστά και καθοδηγεί το αφεντικό.
Κάποιοι άνθρωποι ξεφύγανε από αυτή τη νοοτροπία. Αντί να το παίζουν αφεντικά εκ του ασφαλούς, αποφασίσανε να ζήσουν μια σκυλίσια ζωή και να τραβήξουν τον δύσκολο δρόμο της επιχειρηματικότητας. Της πραγματικής επιχειρηματικότητας. Αυτής που απαιτεί επενδύσεις, δάνεια, εγκαταστάσεις, μηχανήματα, προσωπικό. Αυτής που απαιτεί καθημερινή μάχη με την παραγωγή, τον πελάτη, τον προμηθευτή αλλά και με την κρατική γραφειοκρατία και τα ιδιωτικά παρακλάδια αυτής.
Αυτή είναι η περίπτωση του Θόδωρου Τενέζου. Αντί να βολευτεί στην αγκαλιά του Δημοσίου, τόλμησε να διαλέξει τον δύσκολο δρόμο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αντί να επαναπαυθεί σε μια ήρεμη, δημοσιοϋπαλληλική ζωή, με κόπο και θυσίες τόλμησε να στήσει στα πόδια της μια βιώσιμη επιχείρηση που έδινε δουλειά σε περισσότερα από 200 άτομα. Και η ανταμοιβή? Χτυπήματα κάτω από τη ζώνη και κλειστές πόρτες, που είχαν ως αποτέλεσμα το κλείσιμο της επιχείρησης.
Και αν ο ύπουλος ανταγωνισμός είναι αναμενόμενος, σίγουρα αναμενόμενη δεν είναι η κώφωση του Κράτους. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού είχε το χρέος να εξετάσει άμεσα και αμερόληπτα τις καταγγελίες του Τενέζου και να πράξει αναλόγως. Να προστατεύσει τον νέο επιχειρηματία που τόλμησε να χτίσει κάτι καλό πάνω στα σάπια θεμέλια των κυβερνητικών εξαγγελιών περί αρωγής και στήριξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας για μια υγιή οικονομία με μικρότερα ποσοστά ανεργίας.
Ως σύγχρονος Οδυσσέας, ο Τενέζος κατάφερε να κλείσει τα αυτιά του στις Σειρήνες του άκοπου και ασφαλούς χρήματος που προσφέρει το Δημόσιο. Ως ικανός καπετάνιος της επιχείρησής του κατάφερε να παλέψει με τα άγρια κύματα της ελεύθερης αγοράς και να αποφύγει τα απόκρυμνα βράχια (που όφειλαν να είναι λιμενοβραχίονες) της κρατικής μηχανής. Στην Ελλάδα, όμως, το απρόβλεπτο δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Και οι θεοί αποφάσισαν ότι η σύγχρονη Αργώ δεν θα γλυτώσει από τις Συμπληγάδες Πέτρες της κρατικής αδιαφορίας και των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων. Όμως ο Τενέζος κατάφερε να γαντζωθεί από τα συντρίμμια της ελπίδας και συνεχίζει να παλεύει με τα κύματα κοιτώντας κατάματα τον εχθρό.
Το κράτος άφησε να πεθάνει μια υγιή επιχείρηση και άφησε ορφανές πάνω από 200 οικογένειες που ζούσαν από αυτήν. Έστω και τώρα, ας αφήσει στην άκρη την υποκρισία και το συμφέρον των πλουσίων και ας πράξει το σωστό. Ας πάρει το μέρος ενός ανθρώπου που τόλμησε να πάρει στα σοβαρά τις θέσεις της κυβέρνησης περί ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ας πάρει το μέρος ενός ανθρώπου που είχε το "θράσος" να δώσει αντί να ζητήσει. Ας μας δώσει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ζωή και έξω από το Δημόσιο.

Αν φέρνεις ψήφους, διάβαινε...

2009-02-19T21:53:00.008+02:00

Οι καρχαρίες προσελκύονται από τη μυρωδιά του αίματος. Εντοπίζουν τον τραυματία και τον κατασπαράζουν. Κάπως έτσι φαίνεται ότι λειτουργούν και τα πολιτικά κόμματα. Απλά, αντικαταστήστε το αίμα με την ψηφοθηρία και τον τραυματία με κάποιον συμπολίτη μας με το βλέμμα της κοινωνίας στραμμένο πάνω του, έστω και πρόσκαιρα. Τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους και η Κωνσταντίνα Κούνεβα, χωρίς να το θέλει, γίνεται ξαφνικά μήλο της έριδος για τα κόμματα που βλέπουν στο - τραυματισμένο - πρόσωπό της, μερικά τσουβάλια ψήφους. Ένας άνθρωπος για τον οποίο - όπως ακριβώς και για όλους εμάς τους υπόλοιπους - δεκάρα δεν θα δίνανε αν είχε πάθει κάτι ανάλογο από ατύχημα και όχι από εγκληματική ενέργεια. Ένας άνθρωπος ο οποίος θα έμενε στην αφάνεια να αντιμετωπίσει ολομόναχος το πρόβλημά του, αν τα κόμματα δεν είχαν να κερδίσουν κάτι από αυτό τους το "γνήσιο ενδιαφέρον".
Χρόνια συνδικαλίστρια η Κωνσταντίνα Κούνεβα και με ουσιαστικούς αγώνες για τα δικαιώματα των μελών της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών-στριών και Οικιακού Προσωπικού και όμως ποτέ δεν έτυχε τέτοιας προσοχής εκ μέρους των κομμάτων. Δεν αποκλεί- εται, μάλιστα, η μαχητικότητα και η αποτελεσματικότητά των αγώνων της να ενοχλούσε κιόλας. Γιατί στην Ελλάδα όχι μόνο έχουμε το δικαίωμα αλλά είμαστε και υποχρεωμένοι να αγω- νιζόμαστε για τα δικαιώματά μας, αλλιώς στιγματιζόμαστε ως "καπιτάλες" και "συντηρητικούρες". Αλλά ως εκεί. Δεν είναι "πολιτικά ορθό" και απαγορεύεται δια ροπάλου να επιτυγχάνουμε στους αγώνες αυτούς. Επιβάλλεται να αγωνιζόμαστε, αλλά για τον αγώνα και μόνο. Άλλωστε, μόνο τα προβλήματα που δεν λύνονται είναι προσοδοφόρα. Αφού, λοιπόν, οι ικανότητες της κ. Κούνεβα δεν στάθηκαν ικανές να της προσφέρουν μια θέση σε κάποιο ψηφοδέλτιο, τι ήταν αυτό που το κατάφερε? Μα φυσικά η δημοσιότητα που απέκτησε ξαφνικά και η συμπάθεια όλου του κόσμου. Αυτά μετράνε για τα πολιτικά κόμματα. Ούτε το ήθος του υποψηφίου, ούτε η ικανότητά του να λύνει προβλήματα, ούτε η θέλησή του να προσφέρει για το κοινό καλό. Μπορείς να φέρεις ψήφους στο κόμμα? Σε θέλουμε.

Έχω και τρακτέρ, πάμε μια βόλτα;

2009-02-02T20:58:00.012+02:00

Η σημερινή "απόβαση" των αγροτών της Κρήτης στο λιμάνι του Πειραιά, με τη συνοδεία αγροτικών αυτοκινήτων και τρακτέρ και με σκοπό τον αποκλεισμό του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ήταν η πιο σωστή και αποτελεσματική μορφή διαμαρτυρίας επαγγελμα- τικού κλάδου των τελευταίων ετών.
Χωρίς να δυσχεραίνουν τη ζωή των συμπολιτών τους στήνοντας ανούσια μπλόκα στην Εθνική Οδό και στρέφοντας την κοινή γνώμη εναντίον τους, συγκεντρώνουν τα "πυρά" του αγώνα τους στον σωστό αποδέκτη. Χωρίς να αποπροσανατολίζονται από τα πολιτικά παιχνίδια κάποιων, που μέσα από την "συνδικαλιστική" τους δράση ελπίζουν σε μια πολιτική καρέκλα που θα αποκαταστήσει εφ'όρου ζωής αυτούς και τα παιδιά τους, αναλαμβάνουν δράση με αποτελεσματικό τρόπο.
Η πολιτική των μπλόκων και του εθνικού διχασμού, αποτελεί τον εύκολο τρόπο για να δημιουργηθούν εντυπώσεις αγωνιστικής κινητοποίησης και δυναμικής αντίδρασης στο κατεστημένο, εκ μέρους κάποιων εκ των ηγετών των κινητοποιημένων κλάδων. Αποτελεί, όμως, και έναν αγώνα καταδικασμένο να αποτύχει υπό το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής αλλά και της ανούσιας στρατηγικής. Για τον Έλληνα, ό,τι δεν μπορεί να δει, δεν υπάρχει. Άρα, δεν τον αγγίζει. Τα μπλόκα στην Ε.Ο. είναι πολύ μακριά για τους Έλληνες πολιτικούς. Αντιθέτως, έχουν άμεση και αρνητική επιρροή στην καθημερινή ζωή του απλού, εργαζόμενου κόσμου.
Οι αγρότες της ηπειρωτικής Ελλάδας παρασύρθηκαν για άλλη μια φορά από τα πολιτικά παιχνίδια κάποιων και από τις δήθεν διαθέσεις αυτών για πραγματική επίλυση των κλαδικών προβλημάτων. Αντιθέτως, οι αγρότες της Κρήτης πήραν των αγώνα στα χέρια τους και χτύπησαν εκεί που πρέπει.
Δεν γνωρίζω αν τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν. Γνωρίζω, όμως, ότι η σύντομη απόβασή τους στην Αττική σηματοδοτεί μια νέα εποχή στις κλαδικές κινητοποιήσεις. Και είμαι σίγουρος ότι με αυτή τους την κίνηση, κέρδισαν τη συμπάθεια του κόσμου και τον φόβο των πολιτικών.

Τουρκικές προκλήσεις και αυθαίρετες ερμηνείες

2009-01-29T21:24:00.006+02:00

Οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Όπως και το γεγονός ότι η Τουρκία δεν κάνει "ριψοκίνδυνους" στρατιωτικούς ελιγμούς, αν δεν διακρίνει το πράσινο φως να λάμπει από τα πέρατα του δυτικού ωκεανού. Αυτό που ίσως είναι καινούριο χαρτί στο τραπέζι, είναι ότι η Τουρκία αρχίζει να αφουγκράζεται προς τα νότια ψάχνοντας για χρησμούς και ευνοϊκούς οιωνούς. Τολμά να ερμηνεύει διεθνή γεγονότα με αμφίβολο και επικίνδυνο τρόπο.
Ο μήνας πριν την ορκωμοσία του νέου προέδρου των Η.Π.Α., σπηλώθηκε από την αδιάφορη στάση του τελευταίου απέναντι στα αιματηρά γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας. Ένα γερό τεστ της ισραηλινής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στις διαθέσεις του νέου προέδρου. Το μήνυμα έφτασε στον προορισμό του, αλλά όπως φαίνεται από τις πρόσφατες, επανειλημμένες και μεγαλύτερης έντασης τουρκικές προκλήσεις εις βάρος της χώρας μας, είχε - απρόσμενα - και παράπλευρους αποδέκτες. Η παθητική στάση των Η.Π.Α. απέναντι στις ισραηλινές βόμβες, ερμηνεύθηκε - αυθαιρέτως - από την Τουρκία ως μια πολύ καλή ευκαιρία για να δοκιμάσει τις αντοχές των αμερικανών σε σχέση με τη δική τους εξωτερική πολιτική. Κλιμακώνουν, λοιπόν, σε συχνότητα και ένταση τις παραβιάσεις στο νότιοανατολικό Αγαίο, θεωρώντας ότι έχουν την - σιωπηρή έστω - συγκατάθεση των αμερικανών για πρόκληση εντάσεων στην περιοχή. Και συνεχίζουν το θρασύ παιχνίδι τους στη διεθνή σκηνή, από εκεί που το αφήσανε μερικές ημέρες πριν: από την επιχείρηση σύνδεσης των διαπραγματεύσεων για την ένταξή τους στην Ε.Ε. με τον αγωγό φυσικού αερίου Nabuco. Επιχείρηση που είχαν βάλει μπροστά ήδη από το 2006, όταν φάνηκαν στον ορίζοντα τα πρώτα "ενεργειακά" σύννεφα μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.
Η Τουρκία δεν χάνει την παραμικρή ευκαιρία προώθησης των σχεδίων της, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Ακόμα και όταν η ευκαιρία δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια απλή ένδειξη. Μπορεί, λοιπόν, να έχει στραμμένο το βλέμμα της προς τη Δύση, τα αυτιά της όμως είναι τεντωμένα προς Βορρά και Νότο. Ο τρόπος, όμως, που ερμηνεύει τις κινησεις στη διεθνή πολιτική σκηνή είναι ανορθόδοξος και οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια. Βραχυπρόθεσμα για εμάς, μακροπρόθεσμα για αυτούς.

Το πανηγύρι της ελπίδας και της παγκόσμιας εξουσίας

2009-01-20T23:16:00.007+02:00

Γιορτή απόψε στις Η.Π.Α. Ο Μπαράκ Ομπάμα, ο άνθρωπος που με την εκλογή του χάρισε την ελπίδα στον κόσμο, ορκίζεται σήμερα πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, εν μέσω μιας οικονομικής κρίσης άνευ προηγουμένου σε μέγεθος και διάρκεια. Για τον λόγο αυτό, θα περίμενε κανείς η τελετή ορκομωσίας να βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τη σκληρή πραγματικότητα των τελευταίων μηνών. Παρολαυτά, μαθαίνουμε ότι το κόστος της ορκομωσίας υπολογίζεται στα 173 εκατομμύρια δολλάρια. Ποσό υπερβολικό για τα οικονομικά δεδομένα της εποχής και κατά πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε ποσό που διετέθη ποτέ για τον ίδιο σκοπό.
Για ποιό λόγο ο Ομπάμα δεν απαίτησε να γίνει μια πιο σεμνή τελετή με σαφώς μικρότερο κόστος? Αν είχε κάνει κάτι τέτοιο, σε συνδυασμό με την κατάλληλη προβολή του θέματος από τα μέλη του επιτελείου του που φροντίζουν για τη δημόσια εικόνα του, θα είχε μπει ακόμα βαθύτερα στην καρδιά του κόσμου. Και θα είχε κερδίσει ακόμα περισσότερο χρόνο για την υλοποίηση των προεκλογικών του εξαγγελιών. Για ποιό λόγο, λοιπόν, άφησε τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη?
Η απάντηση βρίσκεται στην εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. Ο εκάστοτε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει την πάγια και διαχρονική εξωτερική πολιτική της χώρας. Πολιτική που έχει σχεδιασμό σε βάθος χρόνου πολύ μεγαλύτερο από τη θητεία ενός προέδρου, ακόμα και αν αυτός επανεκλεγεί. Τα πρόσωπα αλλάζουν στον Λευκό Οίκο, η πολιτική όμως παραμένει η ίδια. Και ο νέος πρόεδρος πρέπει να διευκολύνει την πραγματοποίηση της πολιτικής αυτής, χωρίς να προβάλει εμπόδια ή να δώσει το προσωπικό του στίγμα. Αυτό αποδεικνύει η επιλογή της Χίλαρυ Κλίντον στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών. Αυτό αποδεικνύει η στάση του Ομπάμα κατά τη διάρκεια των ισραηλινών βομβαρδισμών στη Γάζα. Αυτό αποδεικνύει και η πανάκριβη τελετή ορκωμοσίας του Ομπάμα εν μέσω κύματος απολύσεων και πτωχεύσεων. Είναι ένα μήνυμα στην υφήλιο (και κυρίως στις νέες υπερδυνάμεις της Ρωσίας και της Κίνας) ότι οι Η.Π.Α. παραμένουν ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Μπορεί η κρίση να ξεκίνησε μέσα στο σπίτι της, μπορεί οι άνεργοι και οι άστεγοι να αυξάνουν κατά χιλιάδες καθημερινά, όμως οι Η.Π.Α. δεν είναι διατεθειμένες να παραδώσουν τα σκήπτρα σε κανέναν. Και το γνωστοποιούν με τον τρόπο που γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο: με μια πανάκριβη, χολιγουντιανή υπερπαραγωγή επικών διαστάσεων.

Σφραγισμένα Χείλη (The Reader)

2009-01-14T23:58:00.005+02:00

Με τους Κέϊτ Γουίνσλετ, Ρέιφ Φάινς, Ντέιβιντ Κρος.

Ιστορικό δράμα που εκτυλίσσεται στη μεταπολεμική Γερμανία της δεκαετίας του '50. Ένας 15χρονος νεαρός (Ντέιβιντ Κρος) συνάπτει ερωτική σχέση με μια μυστηριώδη γυναίκα (Κέϊτ Γουίνσλετ), η οποία μερικούς μήνες μετά, εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ίχνη πίσω της. Αρκετά χρόνια αργότερα θα την ξανασυναντήσει τυχαία, εκείνος ως φοιτητής νομικής κι εκείνη ως κατηγορούμενη για εγκλήματα πολέμου.
Μια καλή ταινία με διαφορετικό από τα συνηθισμένα σενάριο, δυνατές ερμηνείες και διάχυτο το συναίσθημα του ανεκπλήρωτου έρωτα. Έντονη και η αντίθεση του αθώου, εφηβικού, συναισθημα- τικού κόσμου με τον σκληρό, μοναχικό και συναισθηματικά έρημο κόσμο του ενήλικου ανθρώπου (που εκφράζεται στο πρόσωπο του Ρέϊφ Φάϊνς).
Εκπληκτική η ερμηνεία της Κέιτ Γουίνσλετ, η οποία και της απέφερε τη Χρυσή Σφαίρα Β' γυναικείου ρόλου.
"Επαγγελματική" η ερμηνεία του Ρέϊφ Φάϊνς, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Είναι, όμως, τόσο χαρισματικός ηθοποιός, που αρκεί η παρουσία του και μόνο για να δώσει την αίγλη και την βαρύτητα που απαιτείται σε ένα ιδιαίτερο σενάριο όπως αυτό. Αυτή είναι και η ικανότητα του Φάϊνς: μια ερμηνεία που για οποιονδήποτε άλλο ηθοποιό θα χαρακτηριζόταν στην καλύτερη περίπτωση ως μέτρια, αυτός, με την έμφυτη εκφραστικότητα του προσώπου του την μεταμορφώνει σε μια καλή, μεστή ερμηνεία.
Η έκπληξη, όμως, προέρχεται από τον νεαρό ηθοποιό Ντέιβιντ Κρος. "Έπαιζε" με τα μάτια και ηθοποιοί που είναι σε θέση να προκαλέσουν συναισθήματα μόνο με την κίνηση των ματιών τους, είναι πραγματικοί ηθοποιοί.
Η σκηνοθεσία του Στήβεν Ντάλντρι αφαίρεσε κάποιους πόντους από το τελικό αποτέλεσμα. Χωρίς πολλά εξωτερικά πλάνα, δεν έδωσε την απαραίτητη έμφαση στο βαρύ κλίμα που επικρατούσε στην ηττημένη Γερμανία της εποχής εκείνης. Και χωρίς σαφές κοινωνικό πλαίσιο, τα προσωπικά συναισθήματα των πρωταγω- νιστών ήταν απελπιστικά μόνα στον αγώνα τους απέναντι στον θεατή. Εδώ ακριβώς χάθηκε η ευκαιρία για να πραγματοποιηθεί το ποιοτικό άλμα από καλή ταινία σε αριστούργημα.
Μπορεί να μην είναι η ταινία που θα μας μείνει αξέχαστη, σίγουρα όμως αποτελεί μια καλή κινηματογραφική επιλογή.

Μη σβήνεις το φως της δικαιοσύνης και της ελπίδας

2009-01-12T19:22:00.008+02:00

Η ελπίδα είναι βασικό συστατικό-κίνητρο στην πορεία ενός λαού μέσα στον χωροχρόνο. Και εκφράζεται με ποικιλόμορφο τρόπο. Ένας εξ'αυτών είναι η αναζήτηση προτύπων ανάμεσα στους επιφανείς πολίτες της κοινωνίας. Πρότυπο που θα δώσει το παράδειγμα και, μέσα από αυτό, θα φωτίσει τις ανασφαλείς ψυχές του λαού και το μονοπάτι του προς την ιστορία.
Η 20ετής αντιδικία Μητσοτάκη - Λαλιώτη που κατέληξε με την απόφαση κατάσχεσης και πλειστηριασμού του πατρικού σπιτιού του δευτέρου, δυστυχώς δεν συνεισφέρει προς αυτή την κατεύθυνση. Όποιοι και να είναι οι πραγματικοί λόγοι της αντιδικίας αυτής, υπάρχει μια δικαστική απόφαση που οφείλει να γίνει σεβαστή τόσο από τις αντιμαχόμενες πλευρές, όσο και από τον κόσμο. Η άρνηση του κ. Λαλιώτη να προβεί στην πληρωμή του δεδικασμένου ποσού, "αναγκάζοντας" έτσι τον κ. Μητσοτάκη να προχωρήσει στην αναγκαστική εκτέλεση της δικαστικής εντολής, δείχνει καθαρά πολιτικό κίνητρο, το οποίο δεν είναι άλλο από το πολιτικό κόστος που θα κληθεί να πληρώσει ο κ. Μητσοτάκης και κυρίως το κόμμα στο οποίο ανήκει. Γιατί η κατάσχεση ενός σπιτιού, ιδίως του πατρικού, μιλάει απ'ευθείας στην καρδιά του λαού, ανεξαρτήτως αν είναι δίκαιη ή όχι. Ο κ. Λαλιώτης ξέρει ότι ο λαός δεν πρόκειται να συγχωρήσει εύκολα την πράξη του κ. Μητσοτάκη, ιδίως όταν προέρχεται από έναν άνθρωπο περισσότερο από εύπορο. Άλλο ένα φτηνό πολιτικό παιχνίδι, από τα πολλά που παίζονται, στην πλάτη του λαού.
Το χειρότερο, όμως, είναι ότι με τις δηλώσεις του ο κ. Λαλιώτης, υποβαθμίζει την αξία της ελληνικής δικαιοσύνης. Παρά το γεγονός ότι καταδικάσθηκε, που σημαίνει ότι το δικαστήριο επικύρωσε την συκοφαντία εις βάρος του κ. Μητσοτάκη, συνεχίζει να υποστηρίζει τα σχετικά περί Mayo και χρημάτων που εισέρρευσαν στα ταμεία του αντίπαλου κόμματος. Το δικαστήριο απεφάνθη ότι υπάρχει συκοφαντική δυσφήμηση, που σημαίνει ότι οι ισχυρισμοί Λαλιώτη δεν ευσταθούν. Παρολαυτά, συνεχίζει να επιμένει σ'αυτούς, ακυρώνοντας την κρίση και την απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης. Και ακολουθώντας την πάγια τακτική δημόσιων προσώπων που βρίσκονται από την πλευρά του χαμένου, αισθάνεται δικαιωμένος παρά την απόφαση του δικαστηρίου.
Δεν γνωρίζω αν ο κ. Λαλιώτης ηθικά έχει δίκιο ή άδικο. Αυτό που ξέρω, όμως, είναι ότι υπάρχει μια απόφαση δικαστηρίου με την οποία θα έπρεπε να συμμορφωθεί, χωρίς να την χρησιμοποιήσει για πολιτικά οφέλη. Μια δικαστική απόφαση την οποία θα έπρεπε να σεβασθεί, όπως θα ήταν αναγκασμένος να πράξει ο κάθε έλληνας πολίτης. Χωρίς δηλώσεις που, ουσιαστικά, υποβαθμίζουν το έργο και την αξία της ελληνικής δικαιοσύνης στα μάτια του λαού.
Η προσοχή του λαού είναι στραμμένη στους πολιτικούς και στις πράξεις τους. Από αυτούς περιμένουμε το φωτεινό παράδειγμα για να πιστέψουμε σε ένα καλύτερο μέλλον. Ας κάνουν, επιτέλους, αυτό για το οποίο τους εκλέξαμε: τους φωτισμένους άρχοντες ενός λαού που διψάει για σωστά πρότυπα.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

2009-01-06T21:03:00.006+02:00

Πολλοί είναι εκείνοι που προσπάθησαν να δώσουν μια απάντηση στο ζήτημα της προέλευσης της ανθρώπινης ύπαρξης. Τόσο η θρησκεία, όσο και η επιστήμη μας χαρίσανε τις - συχνά αντικρουόμενες - θεωρίες τους και όλοι μας, λίγο ως πολύ, έχουμε την δική μας άποψη επί του θέματος. Σε όλες, όμως, τις περιπτώσεις, ο κοινός παρονομαστής είναι η αδιαμφισβήτητη αξία της ανθρώπινης ζωής.
Η πρόσφατη δολοφονική επίθεση με καλάσνικοφ ενάντια σε όργανα της τάξης, έρχεται να θέσει υπό αμφισβήτηση το παραπάνω αξίωμα, αποκαλύπτοντας άλλη μια σκοτεινή πτυχή του χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας: την μεροληπτική αξιολόγηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Δεν έχει σημασία αν χάθηκε μια ζωή, σημασία έχει ποιός ήταν το θύμα και ποιός ο θύτης.
Αν βάλουμε δίπλα-δίπλα τα θύματα των δύο επιθέσεων, τον 16χρονο Αλέξη και τον 21χρονο Διαμαντή, θα δούμε ότι δεν διαφέρουν σχεδόν σε τίποτα. Έφηβος ο ένας, σε μετεφηβική ηλικία ο άλλος. Μαθητής ο ένας, εργαζόμενος της γενιάς των 700 ευρώ ο άλλος. Και οι δύο νέοι, με όνειρα για τη ζωή. Και οι δύο με γονείς που πασχίσανε να τους μεγαλώσουν και που θέλανε να τους χαρίσουν μια καλύτερη ζωή. Και οι δύο ανθρώπινες υπάρξεις, με δικαίωμα να ζήσουν και να γεράσουν. Δύο συνομήλικοι 16 και 21 ετών που θα μπορούσαν να ήταν φίλοι.
Η μεγάλη τους διαφορά? Ο ένας εκ των δύο έκανε το "λάθος" να καταταγεί στην αστυνομία για να μπορέσει να ζήσει. Αυτομάτως, η ζωή του έχασε την αξία της στα μάτια της κοινωνίας. Η δεύτερη μεγάλη τους διαφορά? Ο θύτης του ενός ήταν αστυνομικός, ο θύτης του άλλου ήταν κάποιος "επαναστάτης της κοινωνίας". Αυτομάτως, ο θάνατος του πρώτου γίνεται αιτία και αφορμή για διαδηλώσεις και έκτροπα, ενώ ο σοβαρός τραυματισμός του δευτέρου είναι σχεδόν ανάξιος λόγου και προσοχής.
Μια κοινωνία που κληρονόμησε την βαριά ιστορία των αρχαίων προγόνων μας και που αυτοαποκαλείται χριστιανική, δεν θα έπρεπε να έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν θα έπρεπε να είναι βυθι- σμένη στην υποκρισία και στον ρατσισμό και, πολύ περισσότερο, να θέτει κριτήρια αξιολόγησης στην ανθρώπινη ζωή.
Μπορεί να μην είμαστε όλοι ίσοι στη ζωή, αλλά πρέπει να αντιμε- τωπιζόμαστε ως ίσοι απέναντι στον θάνατο. Ανεξαρτήτως θύτη ή θύματος.

Παραπλανητική δημοσιογραφία

2009-01-04T13:59:00.007+02:00

Έτυχε να διαβάσω στο site εφημερίδας ευρείας κυκλοφορίας, ένα άρθρο σχετικά με το πόσο επηρέασε η οικονομική κρίση τα "έσοδα" των παιδιών από τα κάλαντα! Για του λόγου το αληθές, περιείχε και δηλώσεις παιδιών που κατάφεραν να συγκεντρώσουν μόνο το ποσό των δύο ευρώ!
Πόσο κοντά στην αλήθεια μπορεί να είναι ένα τέτοιο ρεπορτάζ? Και πόσο απεγνωσμένη ή διαβρωμένη ηθικά μπορεί να είναι η εφημε- ρίδα, ώστε να δεχθεί να δημοσιεύσει (για να μην πω: να πιέσει τον δημοσιογράφο να γράψει) ένα τέτοιο άρθρο? Ας δούμε το θέμα αντίστροφα. Υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας κυρίας που έδωσε χαρτονόμισμα των 10 ευρώ σε κοριτσάκι που της είπε τα κάλαντα. Η κυρία και το κοριτσάκι δεν είχαν καμμία συγγενική ή φιλική σχέση. Πόσο κοντά στην πραγματικότητα θα ήμουν αν, βασισμένος στο παραπάνω γεγονός, έλεγα ότι τα έσοδα των παιδιών από τα κάλαντα ανέβηκαν κατακόρυφα φέτος? Τόσο κοντά, όσο και η διαπίστωση του εν λόγω δημοσιογραφικού ρεπορτάζ. Η μεγάλη διαφορά, όμως, είναι ότι η δική μου ανεπαρκώς εμπεριστατωμένη διαπίστωση θα γίνει γνωστή σε ελάχιστα άτομα, ενώ η δική του θα επηρεάσει με αρνητικό τρόπο τη γνώμη χιλιάδων κόσμου.
Καλό είναι, λοιπόν, πριν αρπάξουμε ένα πληκτρολόγιο να σκεφτόμαστε τις επιπτώσεις αυτών που γράφουμε. Έγκλημα δεν διαπράττεται μόνο όταν υπάρχει αίμα.

Ισραηλινό καλωσόρισμα στην προεδρία Ομπάμα

2008-12-30T11:46:00.021+02:00

Κάθε φορά που γίνονται αλλαγές στο πολιτικό προσκήνιο, οι παίχτες της παγκόσμας πολιτικής σκακιέρας εισέρχονται σε μια περίοδο αβεβαιότητας. Μια αλλαγή μπορεί να είναι υπέρ, μπορεί όμως να είναι και εις βάρος των γεωπολιτικών επιδιώξεων κάποιων εξ'αυτών. Πριν, λοιπόν, ο χρόνος δείξει προς τα που γέρνει η πλάστιγγα, οι χώρες που αισθάνονται πιο σίγουρες για τον παγκόσμιο ρόλο τους, σπεύδουν να στείλουν - έμμεσα πλην ξεκάθαρα - μηνύματα υπεράσπισης των κεκτημένων τους αλλά και των μελλοντικών τους στόχων.
Η εκλογή Ομπάμα είναι ένας παράγοντας βαθειάς αβεβαιότητας. Αφροαμερικανός, ειρηνόφιλος, αγαπητός από τον κόσμο, νέος στην ηλικία... Οι προηγούμενες κυβερνήσεις των Η.Π.Α. στήριξαν χωρίς αντίρρηση τα σχέδια του Ισραήλ. Ο νέος, όμως, πρόεδρος αποτελεί ακόμα ένα ερωτηματικό. Πριν, λοιπόν, δείξει τις προθέσεις του σχετικά με την αμερικανοϊσραηλινή συμμαχία, τον προκαλούν βομβαρδίζοντας την λωρίδα της Γάζας για να δούν αν θα παρέμβει, αν θα στηρίξει τον αγώνα κατά της "τρομοκρατίας" ή αν θα καταδικάσει.
Όπως είναι φυσικό, καμμία κίνηση εκ μέρους του Ομπάμα μέχρι τώρα. Και ούτε πρόκειται να κάνει κάτι που θα διαταράξει τις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις. Κάποια πράγματα είναι ταμπού ακόμα και για τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αντισταθείτε γιορτάζοντας

2008-12-24T14:01:00.013+02:00

Παραμονή Χριστουγέννων και το γιορτινό κλίμα, επιτέλους, κυριαρχεί. Μετά από μια δύσκολη χρονιά με δραματική κατάληξη και πριν από μια χρονιά που προβλέπεται ακόμα πιο δύσκολη, ήρθε η ώρα να βάλουμε στην άκρη τα προβλήματα και να γιορτάσουμε.
Πολλοί είναι της γνώμης ότι φέτος, λόγω των γεγονότων, δεν πρέπει να γίνουν εορταστικές εκδηλώσεις, δεν πρέπει να στολιστεί το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο κέντρο της Αθήνας και πολλά άλλα. Αν, όμως, τα ανθρώπινα συναισθήματα κάνουν υπέρμετρη στάση σε γεγονότα που μας αγγίζουν βαθιά, η ίδια η ζωή δεν μπορεί να κάνει το ίδιο. Κανένα γεγονός δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητο αλλά και κανένα γεγονός δεν πρέπει να μονοπωλεί την ανθρώπινη ύπαρξη. Πενθήσαμε τον Αλέξη, διαμαρτηρηθήκαμε για τον χαμό του, αλλά ήρθε η ώρα να αλλάξουμε σελίδα. Χωρίς να σημαίνει αυτό ότι λησμονούμε. Και επειδή δεν χανόμαστε στη λήθη, αντιστεκόμαστε. Αλλά αντιστεκόμαστε αποτελεσματικά.
Η καλύτερη αντίσταση κατά την περίοδο των γιορτών είναι να γιορτάσουμε. Να θυμηθούμε το εορταστικό πνεύμα, να ανατρέ- ξουμε στα θρησκευτικά κείμενα της γέννησης του Ιησού, να στο- λίσουμε το δέντρο, να φτιάξουμε παραδοσιακά σπιτικά γλυκά, να τραγουδήσουμε την Άγια Νύχτα την παραμονή, να καθίσουμε όλοι μαζί στο τραπέζι και να ανανεώσουμε τους δεσμούς της οικογένει- ας. Να αισθανθούμε τα Χριστούγεννα ως γιορτή και όχι ως άλλη μια μη εργάσιμη μέρα, αφορμή καταναλωτικού παραληρήματος και βαρυστομαχιάς.
Θέλετε να αντισταθείτε αποτελεσματικά; Γιορτάστε ανθρώπινα.

Τακτικές πολέμου και πολιτική

2008-12-22T14:49:00.007+02:00

Αλήθεια, τι γίνεται με τα διάφορα σκάνδαλα που έχουν πλήξει κατά καιρούς την αξιοπιστία του ελληνικού κράτους και των εκπροσώπων του; Έχουμε κάποια εξέλιξη σε ό,τι αφορά στο Βατοπέδι? Στο σκάνδαλο Siemens? Στην υπόθεση Ζαχόπουλου?
Πολλές είναι οι τακτικές πολέμου που έχουν περάσει και στο πεδίο της πολιτικής. Ο αντιπερισπασμός είναι μία από αυτές. Μια πανάρχαια και άκρως αποτελεσματική τακτική πολέμου που αποσκοπεί στη συγκέντρωση της προσοχής του αντιπάλου προς μια κατεύθυνση διαφορετική από αυτή που στοχεύουμε. Έτσι, ο αντίπαλος δέχεται επίθεση εκεί που δεν την περιμένει και, ως εκ τούτου, είναι απροετοίμαστος και καταδικασμένος στην ήττα.
Όταν στην πολιτική σκηνή δεν κυριαρχούν τα σκάνδαλα, η καθημερινότητα μας δείχνει την ακρίβεια, την ανεργία, τις ελλείψεις στην παιδεία και στην υγεία κλπ. Προβλήματα σοβαρά αλλά όχι ικανά να ρίξουν μια κυβέρνηση. Όταν, όμως, τα σκάνδαλα έρχονται στην επιφάνεια η μυρωδιά αρχίζει να γίνεται αποπνικτική. Τα ποσοστά συρρικνώνονται και οι παραιτήσεις υπουργών δεν είναι πια αρκετές για να καταλαγιάσουν τη δημόσια κατακραυγή. Τότε είναι που χρειάζεται κάτι δυνατό για να στραφεί το βλέμμα του ψηφοφόρου αλλού. Κάπου μακριά από τα σκοτεινά και επικίνδυνα μονοπάτια που οδηγούν στην αντιπολίτευση.
Πολλές φορές, αυτό το δυνατό γεγονός που έρχεται να ταράξει την καθημερινότητα μπορεί να είναι προμελετημένο. Για παράδειγμα, μία ή περισσότερες μεγάλης εκτάσεως πυρκαγιές, μια στρατιωτική ή διπλωματική κρίση με γειτνιάζουσα χώρα κλπ. Άλλες φορές, το δυνατό γεγονός εμφανίζεται ως "από μηχανής θεός". Για παράδειγμα, η κατάκτηση του Euro 2004. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Ο αντιπερισπασμός εκ μέρους της εκάστοτε κυβέρνησης που βρίσκεται στριμωγμένη στη γωνία και το γρήγορο "νοκ αουτ" ενάντια στον ψηφοφόρο.
Τα τελευταία δραματικά γεγονότα, προσχεδιασμένα ή όχι, έχουν στρέψει για άλλη μια φορά την προσοχή μας αλλού. Ξεχάσαμε τον Ζαχόπουλο και τα ροζ DVD, ξεχάσαμε τη Siemens, ξεχάσαμε το Βατοπέδι. Σηκώσαμε το βλέμμα μας από τους πολιτικούς και την θρασύτατη εμπλοκή τους στα σκάνδαλα και στρέψαμε την οργή μας στην αστυνομία. Ακολουθούν οι γιορτές κατά τη διάρκεια των οποίων όλα ξεχνιούνται και όταν η καθημερινότητα ξαναμπεί στη ζωή μας, κοντά ένα μήνα από την έναρξη των γεγονότων, έχουμε ξεθυμάνει και, κυρίως, έχουμε ξεχάσει τα σκάνδαλα και την εξέλιξή τους.
Καλό είναι, λοιπόν, να θυμόμαστε ποιός είναι ο πραγματικός εχθρός και να απαιτούμε από το κράτος να αφαιρεί την σαπίλα από τα δημόσια αξιώματα. Ίσως αυτό να μην αλλάξει τη ζωή μας βραχυπρόθεσμα, σίγουρα όμως, θα περάσει ένα καθαρό μήνυμα στους πολιτικούς: ότι πρέπει να κοιτάζουν τα συμφέροντα του λαού, όχι τα δικά τους.

Παράνομοι και καταχρηστικοί τραπεζικοί όροι

2008-12-20T10:01:00.008+02:00

Το πρώτο post (πέρα από το εισαγωγικό) αναφέρεται στις χρεώσεις και πρακτικές των τραπεζών που έχουν κριθεί παράνομες και καταχρηστικές από τα δικαστήρια, ύστερα από συλλογική αγωγή που είχε ασκήσει η Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ. Οι παρακάτω δικαστικές αποφάσεις εκδόθηκαν κατά συγκεκριμένων τραπεζών, αλλά ισχύουν για όλες τις τράπεζες. Αυτές τις χρεώσεις και τους καταχρηστικούς όρους πρέπει να τους εντοπίζουμε στις συμβάσεις που υπογράφουμε με τις τράπεζες και να απαιτούμε την διαγραφή τους από τη σύμβαση.

Για τους καταθετικούς λογαριασμούς (αποφάσεις 711/2007 και 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών)

Είσπραξη προμήθειας (1,40 €) για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου προσώπο.

Επιβολή εξόδων κίνησης (0,80 €) σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου (ή τρεχούμενους) μετά την 4η πράξη κάθε μήνα.

Επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων.

Μονομερής μεταβολή από την πλευρά της τράπεζας για τους όρους των λογαριασμών καταθέσεων.

Επιβολή εξόδων αδράνειας (0,60 ή 1 €) σε λογαριασμούς που δεν κινούνται για πάνω από 1,5 χρόνο.

Ο υπολογισμός των τόκων των ποσών των καταθέσεων σε μεταγενέστερη ημερομηνία από αυτή που γίνεται η κατάθεση.

Ο περιορισμός της ευθύνης της τράπεζας σε περίπτωση που γίνει παράνομη χρήση του απωλεσθέντος ή κλαπέντος βιβλιαρίου καταθέσεως.

Για τις πιστωτικές κάρτες (απόφαση 1219/2001, Άρειος Πάγος)

Μονομερής αύξηση του επιτοκίου της πιστωτικής κάρτας, χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια που αναφέρονται στη σύμβαση.

Μονομερής αύξηση της συνδρομής της κάρτας .

Είσπραξη προμήθειας για την ανάληψη μετρητών μέσω πιστωτικής κάρτας.

Για τα στεγαστικά και λοιπά δάνεια (5253/2003, Εφετείο Αθηνών)

Είσπραξη εξόδων χρηματοδότησης για τη χορήγηση του δανείου (ύψους 1% επί του ποσού του δανείου).

Είσπραξη εξόδων φακέλου.

Μονομερής αύξηση του επιτοκίου στα δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο χωρίς κάποιο λογικό κριτήριο. Παράνομη είναι επίσης η απαίτηση της τράπεζας για επιστροφή του δανείου αν δεν αποδεχθεί ο πελάτης την προσαρμογή του επιτοκίου.

Επιβολή εξόδων 50€ σε δανειολήπτες για να πάρουν βεβαίωση οφειλών (711/2007 και 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών).

Η καταγγελία της σύμβασης του δανείου από τη μεριά της τράπεζας σε περίπτωση καθυστέρησης οποιασδήποτε δόσης.

Ο υπολογισμός των τόκων του δανείου με βάση το έτος των 360 ημερών αντί για τις 365 ή 366 μέρες, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη επιβάρυνση του δανειολήπτη (430/2005, Άρειος Πάγος).

Η επιβολή χρονικού περιθωρίου (π.χ. 30 ημερών) στον πελάτη για να αμφισβητήσει τις χρεώσεις του, αλλιώς θεωρείται ότι τις κάνει δεκτές (1219/2001, Άρειος Πάγος).

Η επιβολή χρηματικής ποινής σε περίπτωση πρόωρης εξόφλησης δανείου, ίση με 2,5% επί του ποσού που αφορά η πρόωρη προεξόφληση, σε δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο.

Η εκχώρηση από τον δανειολήπτη των μισθωμάτων του ακινήτου στην τράπεζα προς πρόσθετη διασφάλισή της, σε περίπτωση στεγαστικού δανείου.

Η επιφύλαξη της δυνατότητας είσπραξης από την τράπεζα προμήθειας κατά τη διάρκεια του δανείου.

Η υποχρέωση του προσώπου που υπογράφει ως εγγυητής στη δανειακή σύμβαση να παραιτηθεί από τα δικαιώματα και τις ενστάσεις του (άρθρα 862 έως 868 Αστικού Κώδικα), όπως να μην ελευθερώνεται ο εγγυητής αν η τράπεζα από δικό της πταίσμα δεν μπόρεσε να ικανοποιηθεί από τον δανειολήπτη ή αν η τράπεζα παραιτήθηκε από άλλες ασφάλειες που υπήρχαν για το δάνειο αλλά και να διαιωνίζεται η ευθύνη του εγγυητή ακόμα και όταν η τράπεζα δεν επιδιώκει σε ορισμένες προθεσμίες δικαστικά την ικανοποίησή της από τον δανειολήπτη, μολονότι η οφειλή του δανειολήπτη είναι ληξιπρόθεσμη.

Τι μπορώ και πρέπει να κάνω;

Να διαβάζω προσεκτικά τις συμβάσεις πριν τις υπογράψω και σε περίπτωση που εντοπίσω κάποιον ή κάποιους από τους παραπάνω παράνομους και καταχρηστικούς όρους, να αρνηθώ την επιβολή τους ζητώντας την διαγραφή τους από την σύμβαση. Σε περίπτωση που αρνηθούν να τους αφαιρέσουν, να υπογράφετε "Με κάθε επιφύλαξη".

Να διαμαρτυρηθώ εγγράφως στην τράπεζα, ζητώντας να μου επιστραφούν τα χρήματα που έχουν κρατηθεί παράνομα και να μην ισχύσουν οι καταχρηστικοί όροι, ακόμα και μετά την υπογραφή της σύμβασης.

Να στείλω την έγγραφη διαμαρτυρία μου στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης (τηλ. 1520, fax 210 38.42.642, 210 38.29.640, Πλ. Κάνιγγος, 10181 και e-mail : info@efpolis.gr) και στον Συνήγορο του Καταναλωτή (Λεωφ. Αλεξάνδρας 144, 114 71, Τηλ.: 210 64.60.612, 210 64.60.862, Fax: 210 64.60.414, E-mail: grammateia@synigoroskatanaloti.gr).

Να αποκτήσω ασφαλιστήριο νομικής προστασίας από κάποια εξειδικευμένη εταιρεία παροχής νομικής προστασίας, πχ Arag.

Να απευθυνθώ σε κάποια από τις καταναλωτικές οργανώσεις ώστε να διεκδικήσω συλλογικά και με περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας τα νόμιμα δικαιώματά μου. Ενδεικτικά: Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ (www.ekpizo.gr), ΙΝ.ΚΑ (www.inka.gr) , ΚΕ.Π.ΚΑ. (www.kepka.gr), Ε.ΚΑΤ.Ο (www.ekato.org).

Να επικοινωνήσω με την επιτροπή Ακρίβεια-stop: www.akribeia-stop.gr

Να ενημερώνω γνωστούς και φίλους δανειολήπτες για τα παραπάνω δικαιώματά τους και να τους παραπέμπω σε ανάλογες δημοσιεύσεις, ώστε να έχουν και εκείνοι τη δυνατότητα να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους.

Με το θάρρος της γνώμης...

2008-12-19T21:57:00.001+02:00

Αυτό το blog δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα βήμα έκθεσης προσωπικών σκέψεων και σχολίων σε ό,τι αφορά στην επικαιρότητα, κοινωνικά φαινόμενα, ανθρώπινη συμπεριφορά κλπ. Δεν αποτελεί προτροπή για τίποτε άλλο παρά μόνο για σκέψη. Αν ό,τι διαβάσετε εδώ αποτελέσει τροφή για το μυαλό και έναυσμα για ένα καλύτερο αύριο μέσα από την προσωπική βελτίωση, θα θεωρήσω επιτυχημένη την προσπάθεια αυτή.
Τα σχόλια είναι πάντα ευπρόσδεκτα αρκεί να είναι ευπρεπή.