Έτσι επιβραβεύει η Ελλάς...

Μόλις έλαβα γνώση του γεγονότος και παραθέτω τον σύνδεσμο - Απεργία πείνας για 15η μέρα ο Θεόδωρος Τενέζος - για την άμεση ενημέρωσή σας.
Μόλις βρω λίγο χρόνο, θα γράψω και το σχετικό σχόλιο.

Ιδού και το σχόλιο:

Το όνειρο του νεοέλληνα? Μια θεσούλα στο Δημόσιο, φυσικά. Για ποιό λόγο? Για να έχει μια εύκολη ζωή, φυσικά. Η ιδιωτική πρωτοβουλία? Πάει περίπατο σαν το σκύλο που το κρατάει από το λουρί το αφεντικό του. Όλοι θέλουν να είναι στη θέση του αφεντικού, ξεχνώντας ότι ο σκύλος είναι αυτός που τραβάει μπροστά και καθοδηγεί το αφεντικό.
Κάποιοι άνθρωποι ξεφύγανε από αυτή τη νοοτροπία. Αντί να το παίζουν αφεντικά εκ του ασφαλούς, αποφασίσανε να ζήσουν μια σκυλίσια ζωή και να τραβήξουν τον δύσκολο δρόμο της επιχειρηματικότητας. Της πραγματικής επιχειρηματικότητας. Αυτής που απαιτεί επενδύσεις, δάνεια, εγκαταστάσεις, μηχανήματα, προσωπικό. Αυτής που απαιτεί καθημερινή μάχη με την παραγωγή, τον πελάτη, τον προμηθευτή αλλά και με την κρατική γραφειοκρατία και τα ιδιωτικά παρακλάδια αυτής.
Αυτή είναι η περίπτωση του Θόδωρου Τενέζου. Αντί να βολευτεί στην αγκαλιά του Δημοσίου, τόλμησε να διαλέξει τον δύσκολο δρόμο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αντί να επαναπαυθεί σε μια ήρεμη, δημοσιοϋπαλληλική ζωή, με κόπο και θυσίες τόλμησε να στήσει στα πόδια της μια βιώσιμη επιχείρηση που έδινε δουλειά σε περισσότερα από 200 άτομα. Και η ανταμοιβή? Χτυπήματα κάτω από τη ζώνη και κλειστές πόρτες, που είχαν ως αποτέλεσμα το κλείσιμο της επιχείρησης.
Και αν ο ύπουλος ανταγωνισμός είναι αναμενόμενος, σίγουρα αναμενόμενη δεν είναι η κώφωση του Κράτους. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού είχε το χρέος να εξετάσει άμεσα και αμερόληπτα τις καταγγελίες του Τενέζου και να πράξει αναλόγως. Να προστατεύσει τον νέο επιχειρηματία που τόλμησε να χτίσει κάτι καλό πάνω στα σάπια θεμέλια των κυβερνητικών εξαγγελιών περί αρωγής και στήριξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας για μια υγιή οικονομία με μικρότερα ποσοστά ανεργίας.
Ως σύγχρονος Οδυσσέας, ο Τενέζος κατάφερε να κλείσει τα αυτιά του στις Σειρήνες του άκοπου και ασφαλούς χρήματος που προσφέρει το Δημόσιο. Ως ικανός καπετάνιος της επιχείρησής του κατάφερε να παλέψει με τα άγρια κύματα της ελεύθερης αγοράς και να αποφύγει τα απόκρυμνα βράχια (που όφειλαν να είναι λιμενοβραχίονες) της κρατικής μηχανής. Στην Ελλάδα, όμως, το απρόβλεπτο δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Και οι θεοί αποφάσισαν ότι η σύγχρονη Αργώ δεν θα γλυτώσει από τις Συμπληγάδες Πέτρες της κρατικής αδιαφορίας και των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων. Όμως ο Τενέζος κατάφερε να γαντζωθεί από τα συντρίμμια της ελπίδας και συνεχίζει να παλεύει με τα κύματα κοιτώντας κατάματα τον εχθρό.
Το κράτος άφησε να πεθάνει μια υγιή επιχείρηση και άφησε ορφανές πάνω από 200 οικογένειες που ζούσαν από αυτήν. Έστω και τώρα, ας αφήσει στην άκρη την υποκρισία και το συμφέρον των πλουσίων και ας πράξει το σωστό. Ας πάρει το μέρος ενός ανθρώπου που τόλμησε να πάρει στα σοβαρά τις θέσεις της κυβέρνησης περί ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ας πάρει το μέρος ενός ανθρώπου που είχε το "θράσος" να δώσει αντί να ζητήσει. Ας μας δώσει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ζωή και έξω από το Δημόσιο.

Αν φέρνεις ψήφους, διάβαινε...

Οι καρχαρίες προσελκύονται από τη μυρωδιά του αίματος. Εντοπίζουν τον τραυματία και τον κατασπαράζουν. Κάπως έτσι φαίνεται ότι λειτουργούν και τα πολιτικά κόμματα. Απλά, αντικαταστήστε το αίμα με την ψηφοθηρία και τον τραυματία με κάποιον συμπολίτη μας με το βλέμμα της κοινωνίας στραμμένο πάνω του, έστω και πρόσκαιρα. Τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους και η Κωνσταντίνα Κούνεβα, χωρίς να το θέλει, γίνεται ξαφνικά μήλο της έριδος για τα κόμματα που βλέπουν στο - τραυματισμένο - πρόσωπό της, μερικά τσουβάλια ψήφους. Ένας άνθρωπος για τον οποίο - όπως ακριβώς και για όλους εμάς τους υπόλοιπους - δεκάρα δεν θα δίνανε αν είχε πάθει κάτι ανάλογο από ατύχημα και όχι από εγκληματική ενέργεια. Ένας άνθρωπος ο οποίος θα έμενε στην αφάνεια να αντιμετωπίσει ολομόναχος το πρόβλημά του, αν τα κόμματα δεν είχαν να κερδίσουν κάτι από αυτό τους το "γνήσιο ενδιαφέρον".
Χρόνια συνδικαλίστρια η Κωνσταντίνα Κούνεβα και με ουσιαστικούς αγώνες για τα δικαιώματα των μελών της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών-στριών και Οικιακού Προσωπικού και όμως ποτέ δεν έτυχε τέτοιας προσοχής εκ μέρους των κομμάτων. Δεν αποκλεί- εται, μάλιστα, η μαχητικότητα και η αποτελεσματικότητά των αγώνων της να ενοχλούσε κιόλας. Γιατί στην Ελλάδα όχι μόνο έχουμε το δικαίωμα αλλά είμαστε και υποχρεωμένοι να αγω- νιζόμαστε για τα δικαιώματά μας, αλλιώς στιγματιζόμαστε ως "καπιτάλες" και "συντηρητικούρες". Αλλά ως εκεί. Δεν είναι "πολιτικά ορθό" και απαγορεύεται δια ροπάλου να επιτυγχάνουμε στους αγώνες αυτούς. Επιβάλλεται να αγωνιζόμαστε, αλλά για τον αγώνα και μόνο. Άλλωστε, μόνο τα προβλήματα που δεν λύνονται είναι προσοδοφόρα. Αφού, λοιπόν, οι ικανότητες της κ. Κούνεβα δεν στάθηκαν ικανές να της προσφέρουν μια θέση σε κάποιο ψηφοδέλτιο, τι ήταν αυτό που το κατάφερε? Μα φυσικά η δημοσιότητα που απέκτησε ξαφνικά και η συμπάθεια όλου του κόσμου. Αυτά μετράνε για τα πολιτικά κόμματα. Ούτε το ήθος του υποψηφίου, ούτε η ικανότητά του να λύνει προβλήματα, ούτε η θέλησή του να προσφέρει για το κοινό καλό. Μπορείς να φέρεις ψήφους στο κόμμα? Σε θέλουμε.

Έχω και τρακτέρ, πάμε μια βόλτα;

Η σημερινή "απόβαση" των αγροτών της Κρήτης στο λιμάνι του Πειραιά, με τη συνοδεία αγροτικών αυτοκινήτων και τρακτέρ και με σκοπό τον αποκλεισμό του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ήταν η πιο σωστή και αποτελεσματική μορφή διαμαρτυρίας επαγγελμα- τικού κλάδου των τελευταίων ετών.
Χωρίς να δυσχεραίνουν τη ζωή των συμπολιτών τους στήνοντας ανούσια μπλόκα στην Εθνική Οδό και στρέφοντας την κοινή γνώμη εναντίον τους, συγκεντρώνουν τα "πυρά" του αγώνα τους στον σωστό αποδέκτη. Χωρίς να αποπροσανατολίζονται από τα πολιτικά παιχνίδια κάποιων, που μέσα από την "συνδικαλιστική" τους δράση ελπίζουν σε μια πολιτική καρέκλα που θα αποκαταστήσει εφ'όρου ζωής αυτούς και τα παιδιά τους, αναλαμβάνουν δράση με αποτελεσματικό τρόπο.
Η πολιτική των μπλόκων και του εθνικού διχασμού, αποτελεί τον εύκολο τρόπο για να δημιουργηθούν εντυπώσεις αγωνιστικής κινητοποίησης και δυναμικής αντίδρασης στο κατεστημένο, εκ μέρους κάποιων εκ των ηγετών των κινητοποιημένων κλάδων. Αποτελεί, όμως, και έναν αγώνα καταδικασμένο να αποτύχει υπό το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής αλλά και της ανούσιας στρατηγικής. Για τον Έλληνα, ό,τι δεν μπορεί να δει, δεν υπάρχει. Άρα, δεν τον αγγίζει. Τα μπλόκα στην Ε.Ο. είναι πολύ μακριά για τους Έλληνες πολιτικούς. Αντιθέτως, έχουν άμεση και αρνητική επιρροή στην καθημερινή ζωή του απλού, εργαζόμενου κόσμου.
Οι αγρότες της ηπειρωτικής Ελλάδας παρασύρθηκαν για άλλη μια φορά από τα πολιτικά παιχνίδια κάποιων και από τις δήθεν διαθέσεις αυτών για πραγματική επίλυση των κλαδικών προβλημάτων. Αντιθέτως, οι αγρότες της Κρήτης πήραν των αγώνα στα χέρια τους και χτύπησαν εκεί που πρέπει.
Δεν γνωρίζω αν τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν. Γνωρίζω, όμως, ότι η σύντομη απόβασή τους στην Αττική σηματοδοτεί μια νέα εποχή στις κλαδικές κινητοποιήσεις. Και είμαι σίγουρος ότι με αυτή τους την κίνηση, κέρδισαν τη συμπάθεια του κόσμου και τον φόβο των πολιτικών.