Έτσι επιβραβεύει η Ελλάς...

Μόλις έλαβα γνώση του γεγονότος και παραθέτω τον σύνδεσμο - Απεργία πείνας για 15η μέρα ο Θεόδωρος Τενέζος - για την άμεση ενημέρωσή σας.
Μόλις βρω λίγο χρόνο, θα γράψω και το σχετικό σχόλιο.

Ιδού και το σχόλιο:

Το όνειρο του νεοέλληνα? Μια θεσούλα στο Δημόσιο, φυσικά. Για ποιό λόγο? Για να έχει μια εύκολη ζωή, φυσικά. Η ιδιωτική πρωτοβουλία? Πάει περίπατο σαν το σκύλο που το κρατάει από το λουρί το αφεντικό του. Όλοι θέλουν να είναι στη θέση του αφεντικού, ξεχνώντας ότι ο σκύλος είναι αυτός που τραβάει μπροστά και καθοδηγεί το αφεντικό.
Κάποιοι άνθρωποι ξεφύγανε από αυτή τη νοοτροπία. Αντί να το παίζουν αφεντικά εκ του ασφαλούς, αποφασίσανε να ζήσουν μια σκυλίσια ζωή και να τραβήξουν τον δύσκολο δρόμο της επιχειρηματικότητας. Της πραγματικής επιχειρηματικότητας. Αυτής που απαιτεί επενδύσεις, δάνεια, εγκαταστάσεις, μηχανήματα, προσωπικό. Αυτής που απαιτεί καθημερινή μάχη με την παραγωγή, τον πελάτη, τον προμηθευτή αλλά και με την κρατική γραφειοκρατία και τα ιδιωτικά παρακλάδια αυτής.
Αυτή είναι η περίπτωση του Θόδωρου Τενέζου. Αντί να βολευτεί στην αγκαλιά του Δημοσίου, τόλμησε να διαλέξει τον δύσκολο δρόμο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αντί να επαναπαυθεί σε μια ήρεμη, δημοσιοϋπαλληλική ζωή, με κόπο και θυσίες τόλμησε να στήσει στα πόδια της μια βιώσιμη επιχείρηση που έδινε δουλειά σε περισσότερα από 200 άτομα. Και η ανταμοιβή? Χτυπήματα κάτω από τη ζώνη και κλειστές πόρτες, που είχαν ως αποτέλεσμα το κλείσιμο της επιχείρησης.
Και αν ο ύπουλος ανταγωνισμός είναι αναμενόμενος, σίγουρα αναμενόμενη δεν είναι η κώφωση του Κράτους. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού είχε το χρέος να εξετάσει άμεσα και αμερόληπτα τις καταγγελίες του Τενέζου και να πράξει αναλόγως. Να προστατεύσει τον νέο επιχειρηματία που τόλμησε να χτίσει κάτι καλό πάνω στα σάπια θεμέλια των κυβερνητικών εξαγγελιών περί αρωγής και στήριξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας για μια υγιή οικονομία με μικρότερα ποσοστά ανεργίας.
Ως σύγχρονος Οδυσσέας, ο Τενέζος κατάφερε να κλείσει τα αυτιά του στις Σειρήνες του άκοπου και ασφαλούς χρήματος που προσφέρει το Δημόσιο. Ως ικανός καπετάνιος της επιχείρησής του κατάφερε να παλέψει με τα άγρια κύματα της ελεύθερης αγοράς και να αποφύγει τα απόκρυμνα βράχια (που όφειλαν να είναι λιμενοβραχίονες) της κρατικής μηχανής. Στην Ελλάδα, όμως, το απρόβλεπτο δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Και οι θεοί αποφάσισαν ότι η σύγχρονη Αργώ δεν θα γλυτώσει από τις Συμπληγάδες Πέτρες της κρατικής αδιαφορίας και των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων. Όμως ο Τενέζος κατάφερε να γαντζωθεί από τα συντρίμμια της ελπίδας και συνεχίζει να παλεύει με τα κύματα κοιτώντας κατάματα τον εχθρό.
Το κράτος άφησε να πεθάνει μια υγιή επιχείρηση και άφησε ορφανές πάνω από 200 οικογένειες που ζούσαν από αυτήν. Έστω και τώρα, ας αφήσει στην άκρη την υποκρισία και το συμφέρον των πλουσίων και ας πράξει το σωστό. Ας πάρει το μέρος ενός ανθρώπου που τόλμησε να πάρει στα σοβαρά τις θέσεις της κυβέρνησης περί ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ας πάρει το μέρος ενός ανθρώπου που είχε το "θράσος" να δώσει αντί να ζητήσει. Ας μας δώσει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ζωή και έξω από το Δημόσιο.