Μη σβήνεις το φως της δικαιοσύνης και της ελπίδας

Η ελπίδα είναι βασικό συστατικό-κίνητρο στην πορεία ενός λαού μέσα στον χωροχρόνο. Και εκφράζεται με ποικιλόμορφο τρόπο. Ένας εξ'αυτών είναι η αναζήτηση προτύπων ανάμεσα στους επιφανείς πολίτες της κοινωνίας. Πρότυπο που θα δώσει το παράδειγμα και, μέσα από αυτό, θα φωτίσει τις ανασφαλείς ψυχές του λαού και το μονοπάτι του προς την ιστορία.
Η 20ετής αντιδικία Μητσοτάκη - Λαλιώτη που κατέληξε με την απόφαση κατάσχεσης και πλειστηριασμού του πατρικού σπιτιού του δευτέρου, δυστυχώς δεν συνεισφέρει προς αυτή την κατεύθυνση. Όποιοι και να είναι οι πραγματικοί λόγοι της αντιδικίας αυτής, υπάρχει μια δικαστική απόφαση που οφείλει να γίνει σεβαστή τόσο από τις αντιμαχόμενες πλευρές, όσο και από τον κόσμο. Η άρνηση του κ. Λαλιώτη να προβεί στην πληρωμή του δεδικασμένου ποσού, "αναγκάζοντας" έτσι τον κ. Μητσοτάκη να προχωρήσει στην αναγκαστική εκτέλεση της δικαστικής εντολής, δείχνει καθαρά πολιτικό κίνητρο, το οποίο δεν είναι άλλο από το πολιτικό κόστος που θα κληθεί να πληρώσει ο κ. Μητσοτάκης και κυρίως το κόμμα στο οποίο ανήκει. Γιατί η κατάσχεση ενός σπιτιού, ιδίως του πατρικού, μιλάει απ'ευθείας στην καρδιά του λαού, ανεξαρτήτως αν είναι δίκαιη ή όχι. Ο κ. Λαλιώτης ξέρει ότι ο λαός δεν πρόκειται να συγχωρήσει εύκολα την πράξη του κ. Μητσοτάκη, ιδίως όταν προέρχεται από έναν άνθρωπο περισσότερο από εύπορο. Άλλο ένα φτηνό πολιτικό παιχνίδι, από τα πολλά που παίζονται, στην πλάτη του λαού.
Το χειρότερο, όμως, είναι ότι με τις δηλώσεις του ο κ. Λαλιώτης, υποβαθμίζει την αξία της ελληνικής δικαιοσύνης. Παρά το γεγονός ότι καταδικάσθηκε, που σημαίνει ότι το δικαστήριο επικύρωσε την συκοφαντία εις βάρος του κ. Μητσοτάκη, συνεχίζει να υποστηρίζει τα σχετικά περί Mayo και χρημάτων που εισέρρευσαν στα ταμεία του αντίπαλου κόμματος. Το δικαστήριο απεφάνθη ότι υπάρχει συκοφαντική δυσφήμηση, που σημαίνει ότι οι ισχυρισμοί Λαλιώτη δεν ευσταθούν. Παρολαυτά, συνεχίζει να επιμένει σ'αυτούς, ακυρώνοντας την κρίση και την απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης. Και ακολουθώντας την πάγια τακτική δημόσιων προσώπων που βρίσκονται από την πλευρά του χαμένου, αισθάνεται δικαιωμένος παρά την απόφαση του δικαστηρίου.
Δεν γνωρίζω αν ο κ. Λαλιώτης ηθικά έχει δίκιο ή άδικο. Αυτό που ξέρω, όμως, είναι ότι υπάρχει μια απόφαση δικαστηρίου με την οποία θα έπρεπε να συμμορφωθεί, χωρίς να την χρησιμοποιήσει για πολιτικά οφέλη. Μια δικαστική απόφαση την οποία θα έπρεπε να σεβασθεί, όπως θα ήταν αναγκασμένος να πράξει ο κάθε έλληνας πολίτης. Χωρίς δηλώσεις που, ουσιαστικά, υποβαθμίζουν το έργο και την αξία της ελληνικής δικαιοσύνης στα μάτια του λαού.
Η προσοχή του λαού είναι στραμμένη στους πολιτικούς και στις πράξεις τους. Από αυτούς περιμένουμε το φωτεινό παράδειγμα για να πιστέψουμε σε ένα καλύτερο μέλλον. Ας κάνουν, επιτέλους, αυτό για το οποίο τους εκλέξαμε: τους φωτισμένους άρχοντες ενός λαού που διψάει για σωστά πρότυπα.