Παραπλανητική δημοσιογραφία

Έτυχε να διαβάσω στο site εφημερίδας ευρείας κυκλοφορίας, ένα άρθρο σχετικά με το πόσο επηρέασε η οικονομική κρίση τα "έσοδα" των παιδιών από τα κάλαντα! Για του λόγου το αληθές, περιείχε και δηλώσεις παιδιών που κατάφεραν να συγκεντρώσουν μόνο το ποσό των δύο ευρώ!
Πόσο κοντά στην αλήθεια μπορεί να είναι ένα τέτοιο ρεπορτάζ? Και πόσο απεγνωσμένη ή διαβρωμένη ηθικά μπορεί να είναι η εφημε- ρίδα, ώστε να δεχθεί να δημοσιεύσει (για να μην πω: να πιέσει τον δημοσιογράφο να γράψει) ένα τέτοιο άρθρο? Ας δούμε το θέμα αντίστροφα. Υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας κυρίας που έδωσε χαρτονόμισμα των 10 ευρώ σε κοριτσάκι που της είπε τα κάλαντα. Η κυρία και το κοριτσάκι δεν είχαν καμμία συγγενική ή φιλική σχέση. Πόσο κοντά στην πραγματικότητα θα ήμουν αν, βασισμένος στο παραπάνω γεγονός, έλεγα ότι τα έσοδα των παιδιών από τα κάλαντα ανέβηκαν κατακόρυφα φέτος? Τόσο κοντά, όσο και η διαπίστωση του εν λόγω δημοσιογραφικού ρεπορτάζ. Η μεγάλη διαφορά, όμως, είναι ότι η δική μου ανεπαρκώς εμπεριστατωμένη διαπίστωση θα γίνει γνωστή σε ελάχιστα άτομα, ενώ η δική του θα επηρεάσει με αρνητικό τρόπο τη γνώμη χιλιάδων κόσμου.
Καλό είναι, λοιπόν, πριν αρπάξουμε ένα πληκτρολόγιο να σκεφτόμαστε τις επιπτώσεις αυτών που γράφουμε. Έγκλημα δεν διαπράττεται μόνο όταν υπάρχει αίμα.